monté
Définisyon
monter, grimper.
- " a Dardanèl pa ni vayan sòlda mézanmi, pran fizi-la monté kanmenm !"
aller.
- moun ka di yo ka monté Lapwent, yo ka désann Bastè.
chevaucher, enfourcher, se chevaucher.
- dan a-y ka monté yonn si lòt
monter sur ses grands chevaux, se mettre en colère, riposter.
- afòs yo kyoké boug-la i monté an koko, i pété on kokokri.
mourir.
- monté/monté an galilé/monté a samaka / monté an filao, tousa pou di Bazil pasé koté onmoun.
hausser, se hausser.
- timoun-la monté si pwent a pyé a-y pou i té fè hotè.
en crue.
- dépi dé jou lapli-la pa ka arèsté tout rivyè ja monté, talè yo ké débòdé.
magique, ensorcelé, protégé.
- dapré Manno baton a-y lasa monté, si ba-w onsèl kou èvè-y ou ka rèsté paralizé.
montée.
- monté-la pli rèd toujou, an pisimyé désant-la.
aller vers le nord.
- lè ou té Bastè ou té oblijé monté Lapwent pou ay pran bato.
qui sait grimper aux arbres.
- lè ou bizwen koko ou abo ni pyékoko, si ou pa ni on monté ou pé ké ni koko.
Egzanp
- an ka monté Lapwent
- monté/monté an galilé/monté a samaka (voir:akaba)

